مرغی که تخم طلا می کرد، مرد

افرادی که در دوران ناداری و ناتوانی زیر بار اجحاف و تعدی رفته اند چون صاحب نفوذ و قدرت شوند در پاسخ زورگویان و متعدیان که روزگاری بر آنان ظلم و ستم روا می داشتند و از اقدام به هر گونه عمل ناجوانمردانه دریغ نمی ورزیدند عبارت مثلی بالا را مورد استفاده و تمثیل قرار می دهند و ...



بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

Windows Secrets Newsletter / Issue 130 / 2007-11-08







برای دانلود کتاب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

ميان پيغمبران جرجيس را انتخاب کرد

مورد استفاده و استناد عبارت مثلي بالا هنگامي است که مخاطب در انتخاب مطلوبش
بي سليقگي نشان دهد و آنچه را که کم فايده و بي مايه تر باشد بر سر اشيا مرجح شمارد. اما ريشۀ اين عبارت:

جرجيس نام پيغمبري است از اهل فلسطين که پس از حضرت عيسي بن مريم به پيغمبري مبعوث گرديده است. بعضي وي را از حواريون مي دانند ولي ميرخواند وي را از شاگردان حواريون نوشته است و برخي نيز گويند که وي خليفه داود بوده است.

جرجيس چندان مال داشت که محاسب و هم از ضبط حساب آن به عجز اعتراف مي کرد. در سرزمين موصل به دست حاکم جباري به نام داذيانه گرفتار شد. چون بت و صنم داذيانه به نام افلون را سجده نکرد به انواع عقوبتها او را مي کشتند اما به فرمان الهي زنده مي شد تا آنکه عذابي در رسيد و همۀ کافران را از ميان برداشت.

عطار مي نويسد:«او را زنده در آتش انداختند، گوشتهايش را با شانۀ آهنين تکه تکه کردند و چرخي را که تيغهاي آهنين به آن نصب کرده بودند از روي بدنش گذراندند اما با آنکه سه بار او را کشتند هر سه بار زنده شد و سرانجام هم نمرد تا آنکه دشمنانش به آتشي که از آسمان فرستاده شد هلاک شدند.»

اما جرجيس را چرا ضرب المثل قرار داده اند از آن جهت است که در ميان چند هزار پيامبر مرسل و غيرمرسل که براي هدايت و ارشاد افراد بشر مبعوث گرديده اند گويا تنها جرجيس پيغمبر صورتي مجدر و نازيبا داشت. جرجيس آبله رو بود و يک سالک بزرگ بر پيشاني- و به قولي بر روي بيني- داشت که به نازيبايي سيمايش مي افزود.

با توجه به اين علائم و امارات، اگر کسي در ميان خواسته هاي گوناگون خود به انتخاب نامطلوبي مادون ساير خواسته ها مبادرت ورزد به مثابۀ مومني است که در ميان يک صد و بيست و چهار هزار پيغمبر به انتخاب جرجيس اقدام کند و او را به رسالت و رهبري برگزيند.

راجع به اين ضرب المثل روايت ديگري هم در بعض کتب ادبي ايران وجود دارد که في الجمله نقل مي شود.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

جم

جم پسر وينگهان است ، نخستين كسي كه هوم را مطابق آيين مي فشارد و اين سعادت به او مي رسد كه صاحب فرزندي به نام " جم" درخشان يا " جمشيد " شود. در روايتهاي زردشتي ، جمشيد، برادر تهمورث شمرده مي شود.
جم شخصيتي است هندوايراني و با نام "يمه " در هند نخستين كسي از بي مرگان كه مرگ را بر مي گزيند ، راه را مي پيمايد تا راه جاودانان را به مردمان نشان دهد. او سرور دنياي در گذشتگان مي شود.

جم در جابجايي اسطوره ها، در ايران به شحصيتي بسيار محبوب و محترم تبديل مي شود. در اسطوره هاي ايراني، جم با صفت شيد به معني درخشان همراه است. در اوستا و در متنهاي پهلوي داراي صفت (( زيبا)) و (( خوب رمه )) ( دارنده گله و رمه خوب) است. در متنهايي ديني امده است كه اورمزد نخست به او پيشنهاد مي كند كه دينِ بِه (آيين مزديسنايي) را به جهان ببرد. جمشيد از انجام چنين كاري اضهار ناتواني مي كند و آن را نمي پذيرد؛ اما در مقابل به اورمزد قول مي دهد كه جهان او را رشد دهد، آن را فراخ سازد و از آن پاسداري كند. براي به جاي آوردن چنين وظيفه اي اورمزد به جمشيد حلقه اي زرين و تازيانه اي زرنشان مي دهد كه نشان پادشاهي او باشد و بدينگونه جمشيد بر جهان سروري مي يابد.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.