جشن مهرگان: روز پيروزى كاوه بر ضحاك
گروه: فولکلور
نویسنده: توران شهريارى


ماه مهر و روز مهر و جشن فرخ مهرگان جهان است.


اين جشن كه مردم آن را جشن پيروزى كاوه آهنگر بر ضحاك بيدادگر مى دانند ريشه در دوران اساطيرى و حماسى ايران دارد.
دوران اساطيرى از زمان كيومرث آغاز مى شود و دوران حماسى از روزگار فريدون آغاز مى گردد. به هرحال بنا به روايت شاهنامه و بنا به باور ايرانيان در چنين روزى كاوه ستمديده بر ضحاك ستمگر چيره مى گردد. او كه صاحب فرزندان زيادى بوده همه پسرانش را در راه خودكامى و مردم ستيزى ضحاك از دست داده و در حالى كه آخرين و كوچكترين پسرش را ماموران ضحاكى مى خواهند به كشتارگاه ببرند صبر و طاقت او به پايان مى رسد و دادخواهان در حالى كه چرمه آهنگرى خود را بر سر چوبى نصب كرده به سوى كاخ ضحاك روان مى شود.



مردم ستمديده نيز در راه به او مى پيوندند و همه دادخواهان و فريادزنان به كاخ ضحاك حمله ور گرديده و او را دستگير مى نمايند و در كوه البرز به بند مى كشند براى همين است كه كوه البرز و به ويوه دماوند در نزد ايرانيان حالت تقدس دارد و گرامى شمرده مى شود البته به جز اين چون اولين اشعه خورشيد بامدادان در ايران زمين به دماوند و البرز مى تابد و برخورد مى كند و بر جبين قله البرز نخستين بوسه صبحگاهى خود را نثار مى نمايد بر اعزاز و تقدس آن افزوده است.
ابوريحان بيرونى در كتاب التفهيم مى نويسد كه او در سال دو بار در جشن هاى نوروز و مهرگان دست از كار مى كشد و به ديدار بزرگان و پيران قوم و دوستان و ياران خود مى رود و يا آنان را به حضور مى پذيرد و به شادى و طرب مى پردازد.
اين گفته ابوريحان نشانگر اهميت جشن مهرگان است. در ايران باستان كه هر سال به دوازده ماه سى روزه تقسيم مى شده پنج روز به نام پنجه به پايان ماه اسفند اضافه مى گرديد و هر چهار سال يكبار شش روز اضافه مى شد كه آن سال به نام سال كبيسه معروف بود. در ضمن ماه هاى سى روزه هر روز نام خاصى داشت كه دوازده نام از آن را امروزه ما به نام ماه هاى ايرانى يعنى فروردين و ارديبهشت و خرداد و... مى شناسيم و مى ناميم و به كار مى بريم.
تقارن روز و ماه را ايرانيان از گذشته هاى دور جشن مى گرفتند مانند ۱۹ فروردين كه روز فروردين از ماه فروردين بود به نام فروردينگان و دوم ارديبهشت را كه روز ارديبهشت بود به علت تقارن با ماه ارديبهشت به نام ارديبهشتگان و چهارم خرداد را كه روز خرداد از ماه خرداد بود به نام خردادگان مى ناميدند و در اين روزها به سرور و شادمانى مى پرداختند. در بين جشن هاى دوازده گانه ايرانى مهرگان از همه مهمتر بود زيرا جشن پايان برداشت و محصول و آغاز برابرى روز و شب و اعتدال هوا نيز بود.


بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

انوشیروان دادگر

عبارت بالا که حاکی از روش معقول و شیوۀ مرضیۀ یکی از بزرگترین شهریاران نامدار ایران می باشد از پانزده قرن قبل تاکنون تکیه کلام اصحاب قلم و سخن بوده و تمادی قرون و اعصار هنوز نتوانست ذره ای از طراوت و تازگی آن بکاهد. این ضرب المثل هنگامی به کار می رود که رهبر یا پیشوایی در قلمرو فرمانروایی خود جانب عدل و داد را رعایت کند، یا اینکه بخواهند دولت یا زمامداری را به تأمین و تعمیم عدالت اجتماعی رهبری نمایند.

در یکی از این دو صورت اصطلاح معدلت نوشروانی مورد استفاده و استناد قرار می گیرد و بدین وسیله آنها را به ادامۀ روال و رویۀ نیکو و مستحسن کسری انوشیروان تشویق و ترغیب می کنند.




خسرو اول انوشیروان شهریار نامدار ساسانی را همه کس می شناسد زیرا نام نامی او در ادبیات فارسی و عربی تا آن اندازه پایدار مانده است که هنوز هم ذکر جمیلش در افواه خاص و عام ایرانی جاری می باشد. خسرو اول که در تاریخ ایران به لقب انوشیروان یا انوشک روان به معنی جاویدان روان معروف است حقاً بزرگترین پادشاه ساسانی و مظهر و مطلع درخشانترین دورۀ آن عهد و زمان است.

دانشگاه گندی شاپور را که در آنجا علم پزشکی بخصوص تدریس می شد تأسیس کرد. به اشاعه و تعمیم حکمت و فلسفه و سایر فنون ادبی پرداخت. کتاب خداینامک که فردوسی طوسی اساس حماسۀ رزمی معروف خود را بر آن قرار داده است در عهد سلطنت انوشیروان تدوین گردید. به فرمان او از کشور هندوستان کتب و آثار پیل پای به ویوه کلیله و دمنه را به ایران آورده ترجمه کردند.


بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

اعتماد بنفس واقعي !!!

عـزت نــفس و اعــتماد بنفس بنيادي ترين بخش شخصيت
يـك فرد مي بـاشـد كه در تمام جوانب زندگي فرد خود را به
نـحـوي متـظـاهــر مي سازد. اعتماد بنفس سالم و بالا يك
ضرورت حـيـاتي و مـطـلق بـــراي هر فردي ميباشد. اعتماد
بنفس را ميتوان چنين تعريف كرد:

* باور و اعتقادي كه فرد نسبت به خود دارا ميباشد.
* شناخت ارزش و اهميت خويش-داشتن اعتماد و رضايت
از خويش.
* توانايي برخورد و كنارآمدن با چالشهاي اساسي زندگي.
* تـوانـايـــي ارزيابي درست و دقيق خويش-پذيرش خويش
و ارزش نهادن به خود بدون هيچگونه قيد و شرطي.
* توانايي شناخت و پذيرش نقاط ضعف و قـوت و محدوديت
هاي خويش.

افرادي كه از اعتماد بنفس پاييني برخوردار ميباشند داراي خصوصيات زير هستند:

* مرتبا خودشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار ميدهند.
* هنگام صحبت كردن در چشمان فرد مقابل خود هنگام نگاه نميكنند. با سر پايين و قدمهاي آهسته قدم بر ميدارند.
* در پذيرش تعريف و تمجيدها و تعارفاتي كه به آنان ميشود مشكل دارند (تصور ميكنند سزاوار آنها نبوده و يا ديگران در صدد تمسخر آنها ميباشند).
* معمولا احساس ميكنند قرباني رفتار ديگران هستند.
* احساس تنهايي ميكنند حتي زماني كه در يك جمع قرار دارند.
* در درون خود احساس خلاء و پوچي ميكنند.
* احساس ميكنند با ديگران تفاوت دارند.
* احساس افسردگي، گناه و شرمساري دارند.
, ...

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

هندبوک معادلات دیفرانسیل







براي دانلود بر روي ادامه مطلب كليك كنيد.

هندبوك كمپرسور







براي دانلود بر روي ادامه مطلب كليك كنيد.