دو کبوتر

يکي بود يکي نبود . غير از خدا هيچکس نبود .
دو تا کبوتر همسايه بودند که يکي اسمش «نامه بر» و يکي اسمش «هرزه» بود. يک روز کبوتر هرزه گفت:«من هم امروز همراه تو به سفر مي آيم.»
نامه بر گفت:«نه، من مي خواهم راست دنبال کارم بروم ولي تو نمي تواني با من همراهي کني. مي ترسم اتفاق بدي بيفتند و بلايي بر سرت بيايد و من هم بدنام شوم.»
هرزه گفت:«ولي اگر راستش را بخواهي من صدتا کبوتر جلد را هم به شاگردي قبول ندارم و چهل تا مثل تو را درس مي دهم. من بيش از تو با مردم جورواجور زندگي کرده ام، من همه پشت بامها، همه سوراخ سنبه ها، همه کبوتر خان ها، همه باغها و دشتها را مي شناسم و خيلي از تو زرنگترم. وقتي گفتم مي خواهم به سفر بيايم يعني که من از هيچ چيز نمي ترسم.»



نامه بر گفت:«همين نترسيدن خودش عيب است. البته ترس زيادي مايه ناکامي است ولي خيره سري هم خطر دارد. همه کساني که گرفتار دردسر و بدبختي مي شوند از خيره سري آنهاست که خيال مي کنند زرنگتر از ديگرانند و آنقدر بلهوسي مي کنند که بدبخت مي شوند.»
هرزه گفت:«نخير، شما خيالتان راحت باشد. من حواسم جمع است، و هميشه مي فهمم که چه بايد کرد و چه نبايد کرد.»
نامه بر گفت:«بسيار خوب: پس آماده باش. بايد آب و دانه ات را در خانه بخوري و حالا که همراه من هستي در ميان راه با هيچ غريبه اي خوش و بش نکني.»
گفت:«قبول دارم». همراه شدند و از پشت بامها و کبوترخان ها و کبوترها گذشتند، از شهر گذشتند و از باغ گذشتند و از کشتزار گذشتند و به صحرا رسيدند و رفتند و رفتند تا يک جايي که در ميان زمين هاي پست و بلندي چندتا درخت خشک بود و هرزه گفت خوب است چند دقيقه روي اين درخت بنشينيم و خستگي در کنيم.

از فرهنگ باستانى خود غافليم

گفت وگو با دكتر فريدون جنيدى، استاد دانشگاه


شايد از بنياد نيشابور همان قدر بدانيم كه از آداب و سنن فرهنگ مهجور ايرانى، شايد از مراكز حفظ و نشر زبان فارسى همان قدر بدانيم كه از وجه تسميه فصل ها و ماه ها و همين روز هاى تكرارى! فصل رسيدن، فصل دانستن، فصل به شكوفه نشستن در سردترين موعد سال، فصل از نوآفريده شدن است. فصل خوب آگاهى از ريشه هايى كه تنها به ساقه بودن، به برگ و گل بودن آن به خود مى باليم، در دومين روز آلوده تهران كه خطر از مرز ۱۷۰ درصد نيز آن سوتر رفته، من در ورودى قديمى ساختمانى چهار طبقه در خيابان جلاليه در شمال دانشگاه تهران، به ملاقات عضوى از جامعه فرهنگى و ادبى اين مرز و بوم مى روم كه اگر چه از سوى برخى مراكز دانشگاهى ايران مورد غفلت قرار گرفته اما يكى از انگشت شمار ترين خادمان بى چشمد اشت آموزش و ترويج فرهنگ و زبان باستانى اين سرزمين است.



دكتر فريدون جنيدى بدون تكلف، بدون قرار قبلى، بدون ok يا cancel كردن قرارهاى مرسوم جامعه ماشينى ما، بدون فخر و مباهات بدان چه او را زبانزد همه كرده به داخل بنياد دعوتم مى كند. لبخند گرم و نگاه مطمئن و دلنشين از پشت شيشه نامهربان عينك باور اين محبت، اين صميمت و جذبه سريع چند دقيقه اى را آسان مى كند. آنقدر سريع مرا در خانه باصفاى «بنياد نيشابور» محرم كرده است كه آماده كردن مداد و كاغذ و واكمن طولانى به نظر مى رسد.

•اين روز ها شاهد اين هستيم كه جوانان و نوجوانان ايرانى حساسيت خاصى نسبت به مناسبت ها و جشن هاى خارجى پيدا كرده اند! مثلاً آنها روز Valentine را گرامى مى دارند يا در كريسمس به هم تبريك مى گويند و آن را جشن مى گيرند. به نظر شما وقتى ما از چنين فرهنگ غنى برخورداريم و مناسبت هاى باستانى و اعياد ما به زيبايى بر وقايع طبيعى و روحيات آدمى استوارند و هر يك دنيايى از معنا و مفهوم را با خود همراه دارند، چرا چنين رفتارى بين هموطنان ما عرف شده است؟

چون ما از فرهنگ باستانى خود آگاهى چندانى نداريم و با آن بيگانه ايم. شكوه و زيبايى اين فرهنگ با ما بيگانه شده است، بايد مردم را با گستره و ارزش آن آشنا كرد. اينكه متوليان فرهنگ هيچ توجهى به آن نداشته باشند و هيچ آن را نشناسند و جوان ايرانى تقريباً حق دارد نسبت به مناسبات و جشن هاى خارجى كه اين طور زيبا از سوى رسانه هاى جمعى برنامه سازى مى شوند، حساسيت نشان بدهد. اگر او فرهنگ و تمدن نياكان خويش را بشناسد مثلاً بداند كه در برابر همين Valentine كه معنى عشق و دوستى است، ما در ايران باستان يك جشن «سپندار مزگان» در روز پنجم اسفند داريم فكر مى كنيد باز هم اينگونه رفتار مى كند؟

سلسله مقالات ارتقاي كامپيوتر / ارتقا ،قسمت سیزدهم

ارتقا چیست و چگونه باید انجام گیرد؟

و اینک وداع!
این جلسه با موضوع پردازنده وداع خواهیم کرد. بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم که برای خرید هر قطعه جدید علاوه بر مشورت و دریافت نظرات دیگران، تکانی به خود داده و کمی مطالعه، تحقیق، پژوهش و سرک کشیدن به سوراخ سمبه قطعه مورد نظر را در دستور کار خود را دهید! انتخاب نهایی قطعه باید با شما باشد. کمی تامل و تدبر به‌طور حتم مثمرثمر خواهد بود و کارگشا. از نق که بگذریم هفته گذشته کلیاتی درباره خانواده‌های پردازشی شرکت AMD گفته شد و این هفته کلام را با بررسی کلی خانواده‌های پردازشی شرکت Intel به سرانجام خواهیم رساند. اگر رخصت فرمایید پردازنده‌هایی را که از سوکت قدیمی 478 پینی استفاده می‌کنند را از دایره توجه خود به‌ کناری نهاده و بر مدل‌های جدید متمرکز شویم. و اما بعد ...

Intel
پردازنده‌های Intel برخلاف رقیب خود AMD تنوع سوکت بسیار محدودتری دارد. خانواده‌های پردازشی جدید Intel همگی از سوکت 775 پینی LGA775 استفاده می‌کنند، بنابراین کار تاحدودی راحت‌تر است. CeleronD، Pentium4، PentiumD، Pentium Dual Core و Intel Core 2 خانواده‌های پردازشی طراحی شده برای مصرف عام را تشکیل می‌دهند.

CeleronD شبه پردازنده‌ای است که صراحتا به ‌درد لای جرز دیوار می‌خورد! به‌طور حتم اگر قصد دارید پول اندک خود را دو دستی در جوب بریزید، می‌توانید از این شبه پردازنده استفاده کنید! شک نکنید که تهیه Sempron بر این موجود شرف دارد، همین!
Pentium4 نام خانواده پردازشی است که خدا را شکر تا یک‌سال آینده غزل خداحافظی را خواهد خواند! تاکید می‌کنم کلا بی‌خیال این خانواده و اعوان و انصارش شوید.