شبکه







شامل مباحثی چون

تعریف شبکه
انواع کامپیوترها
انواع برنامه ها
تعریف سیستم عامل
وظایف سیستم عامل ها
انواع سیستم عامل ها
و...

فراز و نشیب زندگی بدكاران

نوشته : اونوره دو بالزاك

این كتاب آخرین بخش از یك تریولوژی است كه در آن سرنوشت قهرمانانی كه از كتاب «بابا گوریو» شروع شده و در «آرزوهای برباد رفته» ادامه یافته بود، خاتمه می‌یابد.

خود بالزاك در رابطه با این سه كتاب می‌گوید: «ژاك كولن (شخصیت شر كتاب)، ستون‌فقرات خوفناكی است كه با نفوذ دلهره‌آور خود می‌شود گفت كتاب‌های «بابا گوریو »، «آرزوهای برباد رفته» و كتاب حاضر را به هم پیوند می‌دهد».



موضوع اصلی داستان، دو شهوت سیری‌ناپذیر انسان‌‌ها، یعنی جاه‌طلبی و لذت‌جویی است. در این ماجرا، سوای چهره‌های دیگر، دو عنصر، یكی مظهر پلیدی و دنائت ـ البته عنصری در میان هزاران عنصر دیگر اما با خصوصیاتی رذیلانه‌تر ـ و دیگری مظهر ایثار و صداقت ـ تنها فرشته این اثر، كه میان خیل بدكاران و دوزخیان هبوط كرده است ـ در برابر هم قرار گرفته‌اند.

آن یكی مردی زن‌نما، ترسو و بدسرشت است كه بر سر دوراهی عشق و جاه‌طلبی و خودخواهی‌های زندگی اشرافی داشتن، یهودا صفت محبوبش را می‌فروشد تا به ایده‌آل شیطانی خود برسد و دیگری پاك باخته و صمیمی مسیحاوار بر فراز صلیب می‌رود تا به آرزوهای پلید محبوبش جامه عمل بپوشاند.

این دو یعنی «لوسین واستد »، مظهر پلیدی و پاكی، در چنگال اهریمنی اسیرند كه او نیز به خاطر غرایز خودش آنها را همچون عروسك‌های خیمه‌شب‌بازی در صحنه می‌چرخاند و همراه با آنان خیل عظیم دیگری از بدكاران و روسپیان را بازی می‌دهد.

عید نوروز مبارک باد

با سلام...

پیشاپیش عید نوروز رو به همه دوستان و سروران گرامی تبریک میگم و سالی پر از شادکامی و موفقیت رو براشون آرزو دارم.
انشالله همه به آرزوهای خوبشون در این سال دست پیدا کنند



به طور خلاصه مروری بر ریشه چندهزار ساله عید نوروز ، از دیرگاه تا به حال خواهیم داشت.

نوروز، از جشن‌های باستانی ایرانیان است. در زمانهای کهن، جشن نوروز در نخستین روز فروردین (معمولاً مطابق با ۲۱ مارس) آغاز می‏شد، ولی مشخص نیست که چند روز طول می‏کشیده‏است. در بعضی از دربارهای سلطنتی جشن‏ یک ماه ادامه داشته ‌است. مطابق برخی از اسناد، جشن عمومی نوروز تا پنجمین روز فروردین برپا می‏شد، و جشن خاص نوروز تا آخر ماه ادامه داشت. شاید بتوان گفت، در طی پنج روز اول فروردین جشن نوروز جنبه ملی و عمومی داشت، در حالیکه طی باقیمانده ماه، هنگامی‏که پادشاهان مردم عادی را به دربار شاهنشاهی می‏پذیرفتند جنبه خصوصی و سلطنتی داشت.

تاریخچه

جشن نوروز از آیین‌های باستانی و ملی ایرانیان می‌باشد. جزئیات چگونگی این جشن تا پیش از دوره هخامنشیان بر ما پوشیده‌است. در اوستا نیز هیچ اشاره‌ای به این جشن نشده‌است. همچنین از دید مذهب و باورهای دینی ایرانیان باستان در ارتباط با این جشن اطلاعاتی در دست نیست. اگرچه مطالبی کلی در تعداد اندکی از کتابهای نوشته شده در روزگار ساسانیان درباره جشن نوروز وجود دارد.

با استناد بر نوشته‌های بابلیها، شاهان هخامنشی در طول جشن نوروز در ایوان کاخ خود نشسته و نمایندگانی را از استان‌های گوناکون که پیشکش‌هایی نفیس همراه خود برای شاهان آورده بودند می‌پذیرفتند. گفته شده که داریوش کبیر، یکی از شاهان هخامنشی (۴۲۱ - ۴۸۶)، در آغاز هر سال از پرستشگاه بأل مردوک، که از خدایان بزرگ بابلیان بود دیدن می‌کرد.

همچنین پارتیان و ساسانیان همه ساله نوروز را را با برپایی مراسم و تشریفات خاصی جشن می‌گرفتند. صبح نوروز شاه جامه ویژه خود را پوشیده و به تنهایی وارد کاخ می‌شد. سپس کسی که به خوش قدمی شناخته شده بود وارد می‌شد. و سپس والامقام‌ترین موبد در حالی که همراه خود فنجان، حلقه و سکه‌هایی همه از جنس زر، شمشیر، تیر و کمان، قلم، مرکب و گل داشت در حین زمزمه دعا وارد کاخ می‌شد. پس از موبد بزرگ ماموران حکومت در صفی منظم وارد کاخ شده و هدایای خود را تقدیم شاه می‌کردند. شاه پیشکش‌های نفیس را به خزانه فرستاده و باقی هدایا را میان حاضران پخش می‌کرد. ۲۵ روز مانده به نوروز، دوازده ستون با آجرهای گلی در محوطه کاخ برپا شده، و دوازده نوع دانه گیاه مختلف بر بالای هریک از آنها کاشته می‌شد. در روز ششم نوروز، گیاهان تازه روییده شده بر بالای ستونها را برداشته و آنها را کف کاخ می‌پاشیدند و تا روز ۱۶ فروردین که به آن روز مهر می‌گفتند، آنها را برنمی داشتند.


جشن‌هایی که از آن روزگار به یادگار مانده، هیچ یک به طول و تفصیل نوروز نیست. نوروز جشنی است که یک جشن کوچک‌تر (چهارشنبه سوری) به پیشواز آن می‌آید و جشنی دیگر (سیزده به در) به بدرقه آن. و نماد آن انداختن سفره هفت سین است.

نوروز در گذشته دارای آداب چندی بوده‌است که امروز تنها برخی از آنها برجای مانده و پاره‌ای در دگرگشت‌های زمانه از بین رفته‌اند. از رسم‌های بجا مانده یکی راه افتادن حاجی فیروز است.